Perşembe, Kasım 27, 2008

Döndüm işte

Çetele


...
Bu çetele mi kalacak benden geriye
yalnızca
hüznün dipsularında gezinen bir denizaltı olduğum
gözlerim buğulanarak baktığım toprak
gerçek rengiyle kutuplaştığım yaprak
delikanlı adımlarla arşınladığım dünya
unutulacak mı ?

Bir kireç beyazlığına sığınıyor
herkes
maskeyle
Ben bunun'çün yenik
ve güçsüzdüm dünyanın karşısında Baba

Çiziktirdiğim çetele bir hayat sundu bana
...
Gönlüne dizgin vurmak ne mümkün
ne mümkün kişneyen taya
- Cumali Ünaldı Hasannebioğlu ( Kendini Yusuf Gören) -

Uzun uzadıya bir şey yazayım istedim olmadı beceremedim :(
sözün özü döndüm buralardayım çiziktirmeye devam edeceğiz.

Hiç yorum yok: